Mijn naam is Carin.

Of eigenlijk voluit Carin Ivana Nibbering. Ik woon vlak bij Amsterdam, maar ben geboren in Recife (Brazilië). Vandaar de looks. Maar geadopteerd, dus geen ster in de taal. 
Ik maak graag verhalen. Dit doe ik met fotografie, schrijven en soms illustreren. Deze website is mijn persoonlijke portfolio. Ik heb bijna 10 jaar lang gefotografeerd als portret en familiefotograaf, maar doe nu alleen nog maar bruiloften in opdracht. Verder fotografeer ik puur voor mezelf.
Op dit moment heb ik geen lopende projecten. Het laatste project was Aconchego. Ik wil in de toekomst dit project weer oppakken (zowel de expositie als het boek). Maar op dit moment heb ik even pauze. 

Ik woon samen met mijn kat en mijn eindeloze fantasie. 
Stuff i like : 
Canon - Apple - Adobe - Coolblue - Lowlands - Lezen - Camera's - Fantasy - Muse - Bordspellen - Tassen - Havaianas - Halloween - Herfst - Kittens - Puppy's - Netflix - Reizen - Ontwerpen - Sneeuw 
Op dit moment ben ik heel druk met mijn adoptie bezig. Zoals veel andere geadopteerden heb ik op dit moment hechtingsproblemen en problemen met mijn identiteit. Ik heb het gevoel dat ik constant aan het zoeken ben, maar eigenlijk niet zo goed weet waar naar. 
Mijn fotografie / expo is dan ook deels therapeutisch voor me. In mijn boek kan ik goed omschrijven hoe mijn gevoel veranderde van 'ik ben gewoon een Nederlander' naar 'ik hoor nergens bij'. Ik hoop dat er binnenkort verandering komt in deze situatie.

Naast mijn adoptie en fotografie, ben ik ook dol op schrijven. Ik heb er alleen tot voorkort nooit iets mee gedaan. Nu mijn boek 'Aconchego - Dagboek van een geadopteerde' af is, ben ik toch wel trots op mezelf dat ik een boek ga uitbrengen. Al is het puur om het verhaal te kunnen vertellen ; het voelt goed om je boek in handen te hebben!
Maar eigenlijk ben ik meer gecharmeerd van fictie. Post-apocalyptische verhalen, volks legendes, horror... doe mij maar een lekkere dosis fantasie. Dat lees ik graag en daar schrijf ik ook graag over. 
Of dat ooit uit komt in boekvorm? Mwah. Ik denk het niet. Maar wie weet... 
Back to Top